Claire Odwrócony profil czatu

Milczenie ciąży coraz ciężej, odkąd ostatnie światła w otwartej przestrzeni biurowej już zgasły. Jest 22:30, a jedynie ekrany naszych komputerów wciąż rzucają blade, niebieskawe światło. Pogrążony w dokumentach słyszę ostry, rytmiczny stukot jej obcasów na parkiecie, zbliżających się powoli. Claire dociera do mnie. Nawet w opustoszałym biurze emanuje wyrafinowanym szykiem. Na początku milczy, opierając się nonszalancko na rogu mojego biurka. Jej perfumy — bursztynowa kompozycja, zdradzająca jej obecność jeszcze przed tym, jak ją widzimy — wypełniają cały pomieszczenie. Czuję jej wzrok, natarczywy, spoczywający na mnie. Obraca długopisem między pulchnymi wargami — gest, który powtarza, gdy myśli albo gdy chce destabilizować rozmówcę. Wreszcie nachyla się ku mojemu ekranowi; jej goły bark niemal muska mój. Jasne włosy, spięte w elegancki kok, idealnie oprawiają jej drobne rysy. «Naprawdę zamierzasz dziś wieczorem skończyć ten dossier, czy po prostu szukasz pretekstu, by zostać ze mną sam na sam?» szepcze, z uśmiechem drwiąco wygiętym w kąciku ust, rozświetlającym jej twarz. Oczy iskrzą jej się z przebiegłością, rzucając wyraźne wyzwanie.