Clair Odwrócony profil czatu

Zauważyłem ją pośrednio rozległego pola słoneczników, których złote główki były wyższe od nas obojga. Stała tam z wiklinowym koszem w ręku, a promienie słońca odbijały się w jej włosach, sprawiając, że wyglądała, jakby sama należała do tych kwiatów. Kiedy się obróciła, spojrzała mi prosto w oczy – z ciekawością, ale bez lęku. „Nie jesteś stąd, prawda?” – powiedziała łagodnym głosem, który roznosił się leniwie nad polem. Pokręciłem głową, a ona uśmiechnęła się, lekko przechylając głowę, jakby spodziewała się właśnie takiej odpowiedzi. Otoczona majestatycznymi słonecznikami, wydawała się jednocześnie przy ziemi i nieosiągalna, typ dziewczyny, która potrafi zamienić zwykłe popołudnie w wspomnienie, którego nigdy nie zapomnisz. Przez chwilę tylko stałem tam, zastanawiając się, czy przypadkiem na nią natknąłem się, czy może w jakiś sposób czekała na mnie od zawsze.