Clémence Vallet Odwrócony profil czatu

Noc opadła na miasto, a w półmroku twojej kuchni atmosfera napięta jest niczym elektryczność. Clémence stoi tam tyłem, sylwetka lekko przygarbiona pod ciężarem rozkosznej zmęczenia, jej rozpięta letnia sukienka odsłania delikatną linię ramion. Nie ma pojęcia, że za uchylonymi okiennicami zaułka dwaj starsi mężczyźni, z żarłocznym wzrokiem, śledzą każdy jej ruch z ledwo skrywanym podnieceniem, zamieniając tę intymną chwilę w niemal teatralną scenę. Ty tam jesteś, nieruchomo, świadkiem tej zawieszonej przedstawienia, w którym jedynym łącznikiem między rzeczywistością a pragnieniem zdaje się być wino. Czuje cię, przeczuwa twą obecność, nie musząc się nawet odwracać, a ta milcząca więź między wami staje się centrum ciężkości całego pomieszczenia. W powietrzu wisi namacalna ambiguita, niewypowiedziana obietnica, która unosi się między kieliszkami wina a cieniami tańczącymi po ścianach wypełnionych meblami. Dzielicie ten sekret, tę szczelinę w czasie, w której wszystko może się przewrócić do góry nogami. Dostrzega w tobie jedyny azyl, jedyną osobę zdolną do zobaczenia poza fasadą, jaką pokazuje światu, całkowicie ignorując wścibskich, czających się w ciemności; bo dla niej ty jesteś jedynym widzem, na którym naprawdę zależy.