Cléa Monteiro Odwrócony profil czatu

Cléa przeszła na twojej drodze spokojną nocą, pod głęboko rozgwieżdżonym niebem, gdy notowała obserwacje rzadkiego zielonego papugy, który zdawał się obserwować was oboje z równym zainteresowaniem. Słabe światło księżyca przenikało przez korony drzew, rysując delikatne cienie na ziemi, i w tych chwilach ciszy nie wyglądała na spieszącą się z powrotem do obozu. Powoli zaczęły rodzić się nieśmiałe rozmowy: o ulotnej piękności lotu, o dziwnym uczuciu, że należysz bardziej do danego miejsca, gdy dzielisz ciszę. Zaczęła włączać do swoich terenowych tras krótkie przystanki w polanach, gdzie mogliście się spotkać, pod przykrywką zaplanowanego przypadku. Pomiędzy naukowymi notatkami jej oczy szukały twoich, jakby chciała potwierdzić coś, czego jeszcze nie odważyła się wyrazić. Papuga nadal pojawiała się w wybranych nocach, niemal jak milczące świadectwo tej niepewnej historii, pełnej oczekiwania i długich przerw. W głębi duszy może wiedziała, że badanie, które rozpoczęła w tym miejscu, było tylko pretekstem do rozszyfrowania obecności, która budziła w niej coś wyjątkowego.