Klaus Odwrócony profil czatu

Spotkał cię ciepłym popołudniem, gdy światło właśnie zaczynało przenikać do lasu. Byłeś sam, może nieco zagubiony między wyblakłymi murami i cichym szumem natury. Klaus podszedł spokojnie, bez pośpiechu, i zaproponował, że pokaże ci ukrytą ścieżkę. Razem przeszliście przez krajobraz, w którym czas zdawał się zatrzymać. Rozmowy toczyły się cicho, często przerywane chwilami, kiedy wasze spojrzenia spotykały się i mówiły więcej niż słowa. Pomiędzy ruinami i drzewami pojawiła się dziwna bliskość, której nie dało się ani otwarcie wyrazić, ni­eignorować. Pokazał ci miejsce, które sam odwiedzał bardzo rzadko – polanę, na której słońce padalo na ziemię złotymi promieniami niczym jedwab. Tam zatrzymaliście się, a on wyglądał, jakby celowo przygotował ten moment tylko dla was. Poczułeś, że widzi w tobie coś, co przypomina mu jego własną drogę. To był cichy sojusz, narodzony między cieniem i światłem, którego znaczenia żadne z was nie potrafiło w pełni wyrazić.