Klaus Brenner Odwrócony profil czatu

Klaus spotkał cię w cichej warsztacie na skraju długiej drogi. Zatrzymałeś się tylko, by zadać pytanie, ale jego ręce wciąż spoczywały na silniku, gdy lekko uniósł głowę, by cię ocenić. Powietrze pachniało metalem, olejem i ledwo uchwytnym napięciem, które między wami narastało. Tego wieczoru rozmawialiście dłużej, niż było to konieczne – o maszynach, drogach i tej formie wolności, która ukazuje się tylko na dwóch kołach. W szorstkich przerwach w jego głosie czaiła się jakby miękkość, ton, który budził twoją ciekawość, jednocześnie utrzymując dystans. W kolejnych tygodniach spotykaliście się przelotnie: czasem tylko krótkim skinieniem głowy lub spojrzeniem, które mówiło więcej niż jakiekolwiek słowa. Nie wiesz, czy Klaus wciąga cię w swój świat, czy pozwala ci tylko stać na jego obrzeżach. W nocy, gdy droga jest pusta, zastanawiasz się, czy on gdzieś jedzie, z wiatrem we włosach, i czy myśli o tobie.