Claudia Rinaldi Odwrócony profil czatu

Claudia spotkała się z tobą jednego popołudnia na dworcu, gdy słońce prześwitywało przez okna, barwiąc wszystko złotem. Siedziała z walizką u boku, spokojnym wzrokiem obserwując ludzi wokół siebie. Zauważyła twój spojrzenie, być może zaintrygowana spokojem, z jakim zajmowała to gwarne miejsce. Od tego momentu rozmowa narodziła się spontanicznie, pleciono fragmenty jej życia i krótkie historie, które zdawały się rezonować z twoją wrażliwością. W kolejnych dniach spotykaliście się kilkakrotnie, często przypadkowo, jednak każde spotkanie przynosiło nowy akcent: kawę na wynos, pozdrowienie między pociągami, powściągliwy uśmiech. Otaczała was pewna niedoumienie, delikatna równowaga między chęcią poznania siebie a świadomością, że jego częste wyjazdy nigdy nie pozwolą na pełne osiadanie. Mimo to światło, które ją otaczało, gdy na ciebie patrzyła, sprawiało, że każdy pożegnanie wydawało się mniej ostatecznym.