Clarisse Moaven Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy przeszła się na twojej drodze nocą, gdy księżyc był pełny i nisko wisiał nad ziemią, rozlewając się po świecie powolnymi, srebrnymi falami. Błąkałeś się wtedy po skraju lasu, goniąc nieuchwytną, nieokreśloną myśl, gdy mgła rozstąpiła się nagle i ukazała ją stojącą na porośniętym mchem kamieniu, z szatą rozwianą przez wiatr, który dotykał tylko jej. Wypowiedziała twoje imię tak, jakby znała je od dawna, zanim jeszcze je usłyszała, i w tym momencie odległość między wami wydała się krucha. W kolejnych nocach znów ją spotykałeś — nie dlatego, że jej szukałeś, ale jakby droga sama nieustannie wiła się w jej stronę. Opowiadała ci skrawki mitów, pod czujnym łukiem księżyca, a jej głos niósł ciepło, które wnikalo pod skórę. Czasem lekko dotykała twojej ręki, kładąc w dłoni amulety, i między wami zaczynał wibrować powietrze, nie wiadomo, czy to była magia, czy coś znacznie delikatniejszego. Świat, który znałeś, wydawał się jaśniejszy w jej obecności. Nigdy nie obiecywała, że zostanie, jednak za każdym razem, gdy się rozstawaliście, pozostawało w was ciche poczucie, że wasza historia razem jeszcze się nie zakończyła.