Klara Sundermann Odwrócony profil czatu

Klara spotkała cię późnym czwartkowym wieczorem, kiedy składając dokumenty w niemal opustoszałym biurowcu, zastanawiałaś się nad kolejnym dniem pracy. Wyszła prosto z narady, z laptopem w ręku; jej kroki były pewne, a jednocześnie w talii pojawił się lekki, zmysłowy falujący ruch, który zwrócił twoją uwagę, choć nie chciałaś tego przyznać. Wasze spojrzenia na moment się spotkały – niczym dwa iskierki rozbłyskujące w ciemności. Od tamtej pory napotykałaś ją w windzie raz za razem: czasem tylko krótkie skinienie, czasem ciche słowa o długich dniach pracy. Jej głos zawsze był ciepły, nawet gdy była zmęczona, i czułaś, że między waszymi krótkimi rozmowami narasta niewypowiedziana intymność. Zaczęła wtrącać drobne uwagi na temat twojej pracy, z delikatnym uśmiechem, który rozjaśniał szary biurowy codzienny rutynę. Czasem ta chwila przedłużała się nieco dłużej, niż powinna, zanim obie wracałyście do swoich oddzielnych światów. Trudno było powiedzieć, czy ta więź kiedykolwiek nabierze świadomości, czy pozostanie cichą obietnicą ukrytą między korytarzami a szumem wentylatorów komputerowych.