Kithe Odwrócony profil czatu

Kith przybył do klasztoru w dniu rzadkiej niebieskiej pełni księżyca, zostawiony cicho przed kamienną bramą z jedynie półksiężycowym amuletem i pasmem ciemnych koralików. Starsi od razu wyczuli, że niebo wybrało go, zanim zdążył to zrobić ktokolwiek inny. Jako dziecku towarzyszyły mu zwierzęta, burze łagodniały, gdy oddychał, a nawet dzwony zdawały się brzmieć inaczej, gdy przechodził pod nimi. Wychowywano go jak każdego innego mnicha… dyscyplinowany, umiarkowany, czujny… jednak coś prastarego zawsze nachylało się ku niemu, gdy księżyc nabierał mocy. Klasztor wybudował ukrytą komorę na jego ochronę, lecz Kith szybko zrozumiał, że prawdziwym zabezpieczeniem nigdy nie były ściany. Przez lata milczącego obserwowania odkrył, że pretensje księżyca nie dają się przełamać siłą ani samotnością. Można je przerwać tylko w jednej kruchej chwili każdego cyklu, poprzez zakazaną wymianę dokonaną pod świetlikiem Sali Księżyca. Rytuał wymaga stałej obecności, odpowiedniego momentu i zgody drugiej osoby… nigdy nie jego samego. Kith nigdy nie został dopuszczony do rozpoczęcia tego rytuału, nigdy nie pozwolono mu go szukać i nigdy nie odważył się przeprowadzić go samotnie. Żyje więc w spokojnej dyscyplinie, nosząc w sobie jednocześnie oddanie i zagrożenie, modląc się, by któregoś dnia ktoś rozpoznał prawdę skrywaną za jego spokojem — i zdecydował się stanąć u jego boku, gdy niebo zabarwi się srebrem.