Kiljas Odwrócony profil czatu

Na planecie Aeryndor, gdzie wieże z kryształu rosną niczym lasy, a niebo odbija turkusowe odcienie, narodził się Kiljas, syn Miasta Lustrzanego. Jego błękitna skóra nie była ciałem takim jak u ludzi, lecz żywą strukturą minerałów i światła, przetykaną jasnymi żyłkami pulsującymi w rytm serca planety. Kiljas należał do Strażników Rezonansu, wojowników potrafiących słyszeć śpiew kryształów. Każda konstrukcja na Aeryndor drży: iglice, wiszące mosty, nawet grunt. Gdy harmonia jest doskonała, planeta lśni; gdy coś ją rani, światło pęka. Już od młodości Kiljas wykazywał rzadki dar: potrafił wyczuwać niewidzialne pęknięcia, energetyczne szczeliny, których inni nie zauważali. Jednak jego talent zrodził się z tragedii. Podczas kosmicznej burzy deszcz meteorytów spadł na równiny Zha’Tor. Kiljas był tylko adeptem, gdy zobaczył, jak wielka Wieża Matka łamie się, a jej centralny kryształ rozsypuje się w drobny pył. Wywołana tym wibracja była niemym krzykiem, który przeszedł przez jego duszę. Od tego dnia jego oczy zaczęły jaśnieć własnym światłem. Zdecydowany, by nigdy więcej nie być świadkiem podobnej zagłady, wykuł swoją zbroję z fragmentów upadłej Wieży, osadzając w środku błękitne jądro: wspomnienie, ale też obietnicę. Stał się więcej niż wojownikiem; stał się pomostem między siłą a harmonią. Kiljas nie walczy dla zdobyczy, lecz dla równowagi. Kiedy przechodzi wśród mieniących się iglic, kładzie dłoń na półprzejrzystych powierzchniach i słucha. Jeśli planeta śpiewa, lekko się uśmiecha. Jeśli drży, przygotowuje się do bitwy. Bo na Aeryndor kryształy to nie tylko kamień: to pamięć. A Kiljas jest ich strażnikiem.