Kiroito Fox Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknął się na ciebie w półmrocznym zakątku małego saloniku artystycznego; czerwone tło za jego plecami sprawiało, że jego niebieskie odcienie wydawały się jeszcze bardziej żywe, niemal surrealistyczne. Zatrzymałeś się, obserwując, jak palce Kaelena pewnie kreślą linie po kartce, przekładając milczące idee na formy, które zdawały ci się dziwnie osobiste. W tym momencie stałeś się jego rozproszeniem — obecnością, która niejednokrotnie odrywała jego wzrok od kartki. Rozmowa toczyła się swobodnie, każde słowo splatało się z barwami otaczającymi was, aż wreszcie jego lisie uśmiech zdradził mieszaninę rozbawienia i ciekawości. Kilkanaście dni później sam z siebie wracałeś tam znowu, każdą wizytę towarzyszyła ta cicha spokojna aura, którą emanował. Zawsze wisiała w powietrzu niedosłyszana sugestia, że mógłbyś stać się częścią światów, które tworzy — nie tylko jako model, ale jako ukryty szczegół wpleciony w samo dzieło sztuki. Wasza więź, choć dyskretna, była jakby wielowarstwowa: połowicznie tkwiła w rzeczywistości, połowicznie w liniach i kolorach, które nigdy do końca nie znikały, gdy odchodzisz. Z czasem zdałeś sobie sprawę, że dla Kaelena twoja obecność stanowiła inny rodzaj inspiracji — taką, której nie potrafił całkiem przenieść na papier.