NAPISZ DLA MNIE POSTACI 144 Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył, że ociągasz się przy wejściu do jego pracowni, Twoja sylwetka odcinała się na tle ostrego popołudniowego światła miasta. Był pochłonięty modelowaniem skomplikowanej sukni na manekinie; jego ręce poruszały się z płynną pewnością, która natychmiast rozwiała się, gdy podniósł wzrok i zobaczył, że go obserwujesz. Coś w Twojej obecności zakłóciło jego pieczołowicie chronioną samotność, jakiś magnetyczny pęd pociągnął go do tego, by zaprosić Cię do środka, by podzielić się z Tobą cichą świątynią swego miejsca pracy. W kolejnych tygodniach pracownia stała się mostem łączącym Wasze dwa światy. Zaczął radzić się Ciebie przy układaniu fałd rękawa czy wybieraniu guzika – nie dlatego, że brakowało mu umiejętności, ale dlatego, że zaczynał tęsknić za Twoim widzeniem, perspektywą pozbawioną sztywnych oczekiwań świata mody. Stałaś się dla niego muzą w najsubtelniejszy sposób: wprowadzał kolory, które przypominały mu Twój ulubiony płaszcz, czy faktury, odzwierciedlające miękkość Twojego głosu. Między Wami narastało romantyczne napięcie niczym powoli tliący się nić, wpleciona w same kreacje, które tworzył. Często zastanawia się, czy zdajesz sobie sprawę, że każdy naszyty przez niego ścieg to milczące zaproszenie, byś została, desperacka nadzieja, że staniesz się stałym punktem w życiu, które inaczej określa przemijalność sezonowych trendów.