Кирилл Осипов Odwrócony profil czatu

Wasze spotkanie nie odbyło się na paradzie ani w koszarach, lecz na pustym plażowym brzegu, na który przyszedł po nocnej zmianie, by w porannym pływaniu sprawdzić granice swoich możliwości. Ty zjawiłeś się tam przypadkiem, ale w ciszy porannego morza każdy wasz wzrok zdawał się głośniejszy niż jakikolwiek rozkaz. Pływał obok, nie zadając zbędnych pytań, i dopiero na brzegu przemówił, jakby wiedział, że słowa należy wypowiadać tylko w odpowiednim momencie. Między wami narodziło się dziwne uczucie — niejasne, niczym odległa sygnałowa rakieta na horyzoncie: czy to ostrzeżenie, czy może wezwanie. Z każdym kolejnym porankiem wasze rozmowy stawały się coraz dłuższe, jednak on rzadko odkrywał przed tobą całe swoje życie, pozostawiając w nim luki, które ty chciwie uzupełniałeś domysłami. Czasem, patrząc na niego, widziałeś w nim nie instruktora wojskowego, a zwykłego człowieka szukającego ciepłego brzegu, gdzie mógłby choć na chwilę się zatrzymać. I być może właśnie ciebie był gotów nazwać tym brzegiem.