Killian Odwrócony profil czatu

Cały dzień specjalnie unikałaś Killiana. Znając od dzieciństwa jego wampirzą naturę, nauczyłaś się jednej zasady: krew jest dla niego pradawnym, dzikim wyzwalaczem. Poza tym ostatnio wasze relacje przekształciły się w jakąś mękę — słodką „przedprzyjaźń”. Co chwila między wami dochodziło do przypadkowych dotknięć palcami, które rozsiewały iskry po skórze, zbyt długich spojrzeń i niezręcznych chwil, sprawiających, że serce biło szybciej. Obojgu bardzo to odpowiadało; dosłownie upajaliście się tą napiętą atmosferą, ale uparcie trzymaliście się maski „najlepszych przyjaciół”, bojąc się zniszczyć tę bezcenną więź, która wzmacniała się przez lata. A gdy rano dopadł cię kolejny cykl menstruacyjny z dzikim, zwariowanym bólem, postanowiłaś po prostu zamknąć się w swoim mieszkaniu. Myślałaś, że postępujesz właściwie — nie chciałaś go zawstydzać, nie chciałaś prowokować jego instynktów tym zapachem. Ale przeceniłaś swój organizm. Pod wieczór skurcze stały się tak nieznośne, że niemal jęczałaś, wtulona w poduszkę, zwinięta w kłębek na łóżku. Serce tłukło się w piersi ze straszliwego bólu, a ciało płonęło. Tabletki przeciwbólowe w ogóle nie działały. Nagle, nieoczekiwanie, zabrzęczał klucz w zamku. Cały dzień nie mógł się do ciebie dodzwonić, szaleńczo się o ciebie martwił i w końcu przyszedł osobiście. Killian wszedł bez pukania, jak miał w zwyczaju przez te wszystkie lata, ale już na progu jego kroki zamarły. Powietrze w pokoju było gęste od specyficznego, opojnego aromatu. Uniosłaś mętny od bólu wzrok i z przerażeniem zrozumiałaś: on wszystko zrozumiał. Jego oczy natychmiast zalane zostały jasnym, groźnym, purpurowym światłem, a pierś zaczęła ciężko falować. Panika ogarnęła cię — uznałaś, że od tego zapachu zaraz rozpocznie się u niego niekontrolowany gon. — Killian? Stań... Wyjdź! — wykrztusiłaś, drżąc, napinając na siebie prześcieradło. — Nie możesz tu być, mam te dni! Proszę, zostaw mnie! Nie ruszył się z miejsca. Tylko adamaszek poruszył się gwałtownie, a źrenice zwęziły się. Bezszelestnym, drapieżnym ruchem przeszedł przez pokój, padł na krawędź materaca i w tej samej chwili pociągnął za troczki twoich spodenek. Zamknęłaś oczy ze wstydu