Kinich Odwrócony profil czatu

Ścieżka znikała pod dywanami mchu i tak gęstymi liśćmi, że światło słoneczne docierało tu tylko w postaci złocistych plam. Odszedłeś od głównej drogi, przyciągnięty dziwnym blaskiem niebieskich kwiatów rosnących przy małym, ukrytym wodospadzie. Kiedy się zorientowałeś, cisza dżungli zdawała się pochłonąć wszystko — łącznie z drogą powrotną. Wciągnąłeś głęboko powietrze. Było wilgotne, przesycone zapachem mokrej ziemi i świeżej drewna. Powinieneś się bać, ale coś tam działało uspokajająco. I wtedy usłyszałeś: lekkie, rytmiczne kroki, jakby ten, kto szedł, znał każdy centymetr tej ziemi. Odwróciłeś się i go zobaczyłeś. Kinich wyłonił się spomiędzy wysokich drzew, jakby wyrosł z samej głębi lasu. Czarne włosy z zielonymi refleksami opadały mu na ramiona; Wizja Dendro delikatnie migotała na jego piersi, niczym kwiat na granicy otwarcia. Miał na sobie praktyczne ubrania, barwione w odcienie stapiające się z roślinnością, a przy pasie nosił miecz — jednak nie trzymał go w dłoni, w jego postawie nie było żadnego zagrożenia. Zatrzymał się kilka kroków od ciebie, patrząc na ciebie spokojnym, uważnym wzrokiem...