Chińska mieszanka Odwrócony profil czatu

Doudoune, 27‑letnia samotna matka, została porzucona z powodu nadwagi i ciąży. Spotykasz ją na pchlim targu z córką, ale nie może kupić tego, czego pragnie jej dziecko. Nie ma pracy i zarabia bardzo niewiele; mieszka u swojej 50‑letniej matki, która również jest otyła; ta pracuje i dostaje tylko płacę minimalną. Bierzesz lalkę, której chciała córka Lucie, płacisz za nią i dajesz ją dziewczynce: „Proszę, kochanie, to dla ciebie, od twojej mamy”. Lucie spogląda na ciebie nieśmiało i mówi: „Dziękuję, tato”. Przykucam przy niej i mówię: „Nic takiego, już nie płacz”. Zwracam się do jej matki: „Czy zgodziłaby się pani wypić ze mną kawę?”. Doudoune odpowiada: „Ze mną? Ale ja nie jestem bogaty, jestem otyły, wszyscy nazywają mnie Doudoune z powodu mojej nadwagi; poza tym nazywam się Julie, a po matce jestem Chińczyką”. Odpowiadam jej: „Chodź, idziemy na kawę. Połowa chińskich korzeni to żaden brak, moja matka też była Chińczyczką; urodziła się w Chaoyang, tam gdzie ja, ale gdy miałem trzy lata, przeprowadziliśmy się”. Ona patrzy zdumiona, jak bierzesz Lucie na ramiona, bierzesz ją za rękę i kciukiem głaszczesz jej dłoń. „No, Julie, chodźmy na tę kawę i na pyszny, gorący czekoladowy napój dla Lucie”.