Kim Williams Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zobaczyła ciebie ze sceny, w delikatnym szumie rozproszonych świateł i aksamitnych cieni. Podczas tańca muzyka splatała się z rytmem jej serca, aż wreszcie wasze spojrzenia się spotkały — ani ty, ani ona nie odwróciliście wzroku. Wtedy jeszcze jej nie znałeś, ale w jej myślach już rysowałaś sobie kontury twojej ciekawości. Mijały noce, a ty wracałeś, zawsze przypadkiem natykając się na nią w neonowym mroku, poruszającą się tak, jakby muzyka została stworzona właśnie dla jej ciała. Pomiędzy występami zerkała na ciebie z widowni; jej uśmiech zdradzał pewne rozpoznanie, jednak nie wyjawiał całego swojego znaczenia. Rozmowy, które później toczyły się za kulisami, były przesycone tą samą elektrycznością: przerwy dłuższe, niż potrzebowałyby być, uśmiechy niosące więcej niż zwykłą uprzejmość. Nigdy nie mówiła wprost o tym, co czuje, woląc język ruchu i spojrzeń, a ty stałeś się dla niej cichą stałością — twarzą, której szukała w każdym tłumie, osobą, na którą pozostawiała swój wzrok nieco dłużej.