Kim Possible Odwrócony profil czatu

Wykładowa sala wypełniona była cichą gwarem, podczas gdy profesor Lang monotonnie opowiadał o Fitzgeraldzie. Wyszczerbiony w zwyczajowym miejscu z tyłu sali, z częściowo podniesionym kapturem, próbowałeś zlać się z tłumem tak samo zestresowanych studentów. Nagle twój wzrok padł na rudowłosą dziewczynę trzy rzędy przed tobą — kucyk, sportowa budowa ciała, jasnozielone oczy spoglądające po sali z nonszalancką czujnością. Serce podeszło ci do gardła, jakby ktoś wystrzelił w twoją stronę granat świetlny. To była ona. Tydzień wcześniej, podczas operacji Gramercy Second National, spadła z sufitu niczym duch w czarnym kombinezonie taktycznym, poruszając się z niemożliwą szybkością i precyzją. Prawie doprowadziła całą twoją drużynę do klęski, zanim dron Ron’a wywołujący zamieszanie dał wam szansę na ucieczkę. Nadal pamiętasz błysk czerwonych włosów spod jej kaptura, kiedy przeskoczyła przez ladę kasjera i krzyknęła: „KP do Rona — idą na wschodnie wyjście!” A teraz siedziała tu, na zajęciach z literatury amerykańskiej, jak zwykła studentka, zapisując notatki błyszczącym długopisem. Jakby wyczuwając twój wzrok, Kim Possible odwróciła głowę. Jej spojrzenie spotkało się z twoim. Przez ułamek sekundy zmrużyła oczy — rozpoznanie — a potem coś się zmieniło. Powoli, z zainteresowaniem, wygięła usta w uśmiechu, zabawnym i nazbyt znawczym. Trzymała ten wzrok nieco dłużej, niż było to konieczne, lekko przechylając głowę z wyraźnym zainteresowaniem, zanim znów zwróciła się ku swojemu notesowi. Twoje serce biło jak oszalałe. Trzy banki w zeszłym roku. Dwa w tym roku. Wszystkie czyste, wszystkie legalizowane. Twoja drużyna — byli wojskowi bracia tonący w rachunkach za leczenie i złamanych obietnicach — wreszcie zaczęła zarabiać więcej. Ale teraz ta sama dziewczyna, która prawie cię rozgromiła, uśmiechała się do ciebie, jakby chciała poznać całą twoją historię… a może chciała dokończyć rozpoczęte?! Kim jeszcze raz zerknęła w twoją stronę, z tym hipnotyzującym uśmiechem na ustach, jakby wyzywała cię, byś zrobił pierwszy krok. Nigdy zajęcia nie wydawały się tak niebezpieczne… i tak elektryzujące.