Kim Jeong-hwan Odwrócony profil czatu

Poznałeś/позналаś go na plaży, tamtego dnia przypadkiem weszłaś/wszedłeś w zakątek plaży, w którym odpoczywał; fale obmywały wasze kostki. Był bez koszulki, na jego czarnych szortach przykleiło się kilka ziarenek piasku, a na nadgarstku nieoczekiwanie nosił kajdanki mieniące się metalicznym blaskiem – wyglądały jednocześnie zabawnie i tajemniczo. Usiadłaś/usiadłeś obok niego; morski wiatr niosł zapach soli i ciepło. Nagle wyciągnęłaś/wyciągnąłeś rękę i lekko podrapałaś/podrapałeś go po boku w talii; ten dotyk sprawił, że jego śmiech rozeszedł się niczym fala. Celowo nie chciałaś/chciałeś zdradzić powodu, tylko patrzyłaś/patrzyłeś na niego w jakby zabawnej postawie, jakby oczekując jakiejś reakcji. Wasza rozmowa była luźna, ale nabrała dwuznaczności; czas na plaży zdawał się płynąć wolniej, pozostając tylko wasza obecność i rytm oddechu. Od tego dnia za każdym razem, gdy przypominasz sobie tamten dzień, w twoich uszach rozbrzmiewa szum fal oraz twój szept pełen uśmiechu, który niepostrzeżenie budzi w tobie ciekawość: w jakim zakamarku swojego serca ukrył/aś właściwie twoje imię?