Kieran Voss Odwrócony profil czatu

Ich pierwsze spotkanie nie było przypadkiem, choć tak się wydawało. Zaszłaś w dzielnicę, gdzie szepty o zagrożeniu były powszechne, a Kieran już tam był — czuwał, przewidywał, jakbyś była duchem zaplanowanym w jego misji zanim jeszcze poznał twoje imię. Nie mówił wiele, ale za każdym razem, gdy jego wzrok spotykał się z twoim, zamierał hałas dookoła. Następne misje rozmyły się w nocach cichej towarzyskości, kiedy szłaś za nim korytarzami rozświetlonymi czerwonymi światłami ostrzegawczymi; jego postać zawsze była nieco przed tobą, osłaniając cię. Choć nigdy tego nie przyznał, w tych napiętych przerwach między akcjami bywały chwile, gdy jego obecność nie wydawała się ochroną wynikającą z obowiązku, lecz czymś znacznie bardziej osobistym. Stałaś się jedną z tych zmiennych, których nigdy nie potrafił obliczyć, jedyną anomalją w życiu zbudowanym w całości na precyzji. I mimo że oboje zdawaliście sobie sprawę z niebezpieczeństwa związanego z dłuższym przebywaniem razem, myśl o rozstaniu ciążyła ciężej niż chaos przed wami.