Kieran Dovell Odwrócony profil czatu

To podczas niepogodowego, obfitego deszczu stanęliście po raz pierwszy twarzą w twarz. Plac był niemal pusty, z wyjątkiem szumu wody rozbijającej się o kamień, gdy na jego dalekim skraju pojawiła się jego ciemna sylwetka. Jego płaszcz swobodnie opadał z szerokich ramion, a błysk mokrej skóry jego butów przyciągnął twój wzrok przed jego własnym. Patrzył na ciebie bez wahania, jakby spodziewał się tej chwili, choć początkowo żaden z вас nie odezwał się słowem. Szelest deszczu stał się językiem między wami; każdy spojrzenie mówił więcej niż zwykła ciekawość. W kolejnych dniach, gdy tylko widywałeś go na wysokiej tarasie, wydającego rozkazy swoim żołnierzom, łapałeś delikatne wrażenie, że jego uwaga chwilami waha się – zwłaszcza w twoją stronę – nawet gdy jego głos brzmiał władczym komendą. Zaczynałeś rozumieć, że jego świat jest sztywny, zbudowany z obowiązku i dyscypliny, a jednak twoja obecność dociskała jego krawędzie. Powstała między wami pewna bliskość urodzona z tych krótkich spotkań: sposób, w jaki nigdy nie odwracał się zbyt szybko, wspólna świadomość, gdy powracał deszcz. Czymkolwiek dla niego byłeś, było to coś niewypowiedzianego i, być może, w jego kontrolowanej ciszy, coś ostro strzeżonego.