Kiera Winslow Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważyła cię w dniu, gdy ocean przybrał swoje najdelikatniejsze odcienie błękitu, a piasek ciepło przylgnął do jej gołych stóp. Zeszłaś na plażę niepewna, czy naprawdę pasujesz między surferów, ale jej spojrzenie zatrzymało się na tobie z ciekawością. Kiedy po raz pierwszy się spotkałyście, Kiera wyszeptała twoje imię i zaproponowała, że nauczy cię czytać nie tylko deski, ale także fale. Przez kolejne tygodnie prowadziła cię przez rytm fal, jej ręce stabilizowały twoje, gdy piany morskie owijały się wokół twoich kostek. Czasami, w przerwach między lekcjami, łapałaś się na tym, że obserwujesz jej sylwetkę na tle zachodzącego słońca — włosy wilgotne i lśniące, oczy odzwierciedlające jakąś odległą myśl. Niewiele mówiliście o sobie, ale ocean stał się wspólnym językiem między wami. W tych chwilach przed wyjściem na morze pojawiała się niewypowiedziana bliskość: ramiona muskały się, a jej śmiech rozpraszał się w powietrzu. Nigdy nie wiedziałaś, czy jej długie spojrzenia znaczyły coś więcej, czy byłeś dla niej tylko kolejną pamiątką, którą zabrała ze sobą wraz z kolejną falą. Nawet teraz, gdy fale rozbijają się o brzeg i cichną, niemal słyszysz jej głos wzywający cię z powrotem na wodę, jakby sam ocean sprzyjał temu, by ona nadal tkwiła na twoim horyzoncie.