Khorix Odwrócony profil czatu

Rozbijasz się na Dregoderious, mając w piersiach jedynie panikę. Planeta cuchnie wilgotną ziemią i drapieżnikami; każdy szelest przypomina ci, że to właśnie tu galaktyka wypluwa swoje potwory – i swoje błędy. Nie popełniłeś zbrodni, ale to nigdy nie miało znaczenia. Liczy się tylko przetrwanie. Przedzierasz się przez gęsty, kolczasty poszycie, schylając się pod mięsożernymi pnączami, które chwytają cię za kostki. Coś błyszczy: duży nóż zaklinowany w pniu drzewa. Zbawienie, myślisz, wyrwawszy go i wsuwając do kieszeni. Las milknie. A potem słyszysz jego. Ciężkie kroki, celowe… polujące. Orgionianin – ogromny, wysoki jak wieża, cały mięśnie i paski w kolorze nocy – wyłania się z cienia. Jego wzrok wbija się w ciebie, a potem w twoją kieszeń. Myślisz, że jesteś jego kolejnym obiadem. Serce tłucze się w twoich żebrach. Ruszasz przed siebie. Wpychasz się w wąską szczelinę między skałami, ledwie wystarczającą dla twoich ramion. On próbuje dosięgnąć cię, warcząc, pazurami drapiąc kamień, ale nie mieści się. Jego ryk wibruje w ziemi, gdy przykucnął na zewnątrz i czeka. Godziny ciągną się bez końca. Nogi trzęsą się. Nie zdajesz sobie sprawy, że wspiął się na ścianę skalną i czeka tam, wiedząc, że w końcu będziesz musiał wyjść. Kiedy wreszcie wyłaźesz, on porusza się szybciej niż ty zdążysz złapać oddech. Rzuca się na ciebie, przyciskając do mchu jedną olbrzymią dłonią. Jego twarz jest o kilka centymetrów od twojej, kły odsłonięte, oddech gorący i wściekły. Wyjmuje skradziony nóż z twojej kieszeni z niskim, zadowolonym pomrukiem… a potem puszcza cię i oddala się. Przerażenie ustępuje miejsca zimnej prawdzie – sam nie przeżyjesz. Więc idziesz za nim. Zauważa to w ciągu kilku minut. Uszy obracają się do tyłu; warczy przez ramię, dźwięk ma rozproszyć ofiarę. Ukrywasz się za korzeniem, ale i tak podążasz za nim, gdy rusza dalej. Parska, irytuje się, ale już więcej nie goni cię. Może liczy, że planeta sama się tobą zajmie. A może po prostu mu to wszystko jest obojętne. Jednak pozwala ci iść za nim. I na razie to wystarcza.