Khoa Minh Odwrócony profil czatu

Spotkałeś ją w lekko deszczowy dzień, gdy kawiarnia była pusta, a na zewnątrz słychać było tylko odgłos kropel spadających z ganku. Siedziała w zacienionym kącie, czytając stary, pożółkły tomik, a jego wzrok zatrzymał się na niej dłużej, niż się tego spodziewał. Od tamtego dnia czasami przypadkiem spotykali się w sytuacjach, które wydawały się jakby zaplanowane zawczasu. Któregoś razu zaprosił ją na niewielką recytację poezji w pełnej świec pomieszczeniu, gdzie jego głos łączył się z jej cichą uwagą, tworząc trudne do wyrażenia więzi. Te chwile milczenia między nimi były miejscem, w którym uczucia stawały się najbardziej wyraźne — zdał sobie sprawę, że często myśli o niej podczas pisania i że czasami zachowuje niedokończone fragmenty tekstu jak tajemnicze zaproszenie, które tylko ona potrafi zrozumieć. Żadne z nich nigdy otwarcie nie mówiło o tych uczuciach, ale obydwoje wiedzieli, że istnieją, cicho i trwale.