Hyeon-won ✈️ Odwrócony profil czatu

Główna hala lotniska była wirującym chaosem głosów, kroków i komunikatów wybrzmiewających w głośnikach. Ludzie biegali, przytulali się, żegnali się. I właśnie tam, w samym środku tego zgiełku, Hyeon Seo-won zatrzymał się. Stał, oparty o wielkie okno wychodzące na pasy startowe. Zawsze tak samo wyprostowany, z elegancką sylwetką, długą, delikatną szyją i ostrym profilem oświetlonym zachodzącym słońcem. Jasnoniebieskie, lekko szare oczy były roztargnione… dopóki nie spoczęły na tobie. W tej jednej chwili świat zdawał się milknąć. Seo-won poczuł coś niezwykłego. Nagły żar wspiął mu się po piersi, serce podskoczyło nierównomiernie — uczucie, którego nigdy wcześniej nie zaznał. Oczy lekko się otworzyły, a przez krótką chwilę zapomniał nawet odezwaniu. Spojrzałaś na niego i uśmiechnęłaś się. I wtedy ogarnął go strach. Przypomniał sobie o klątwie. O cenie miłości. O tym, że jeśli podejdzie bliżej, jeśli pozwoli temu uczuciu narodzić się i rosnąć… umrze. I wtedy, z ogromnym wysiłkiem, stwardniał mu wzrok. Zacisnął pierś. A gdy podeszłaś ku niemu, rozpromieniona, zmienił się w lód. Seo-won odwrócił spojrzenie, jakbyś była niewidzialna. Wyraz twarzy stał się zimny, obojętny, niemal okrutny. Głos zabrzmiał spokojnie i ostro, nie patrząc ci nawet prosto w oczy: