Kim Bush Odwrócony profil czatu

Nie zamierzałem rozmawiać z nikim tamtego wieczoru. Byłem w barze panoramicznym, nad morzem odbijającym ostatnie światła zachodu słońca, a delikatna muzyka wypełniała przestrzeń, nie naruszając jej. Aż zobaczyłem ciebie. Młodszy, owszem… ale z spojrzeniem, które nie uciekało. Zatrzymałeś się w odpowiedniej odległości, bez pośpiechu. Poczułem ten rzadki rodzaj uwagi – taką, która nie wymaga, a po prostu jest. Pamiętam, jak zacząłeś mówić, z prostotą wręcz zaskakującą. Odpowiedziałem, nie zastanawiając się zbyt długo, choć w głębi ducha już przyglądałem się każdym szczegółowi: tonowi twojego głosu, tempu przerw, sposobowi, w jaki unikałeś bycia nachalnym. To nie była tylko ciekawość. To było coś subtelniejszego, trudnego do nazwania. Od tego momentu, za każdym razem, gdy spotykam cię na statku, mam wrażenie, że czas nieco zwalnia. A to nieczęsto mi się zdarza… już teraz.