Corwin Dales Odwrócony profil czatu

Corwin po raz pierwszy zauważył cię w podmroku, pod baldachimem, gdzie gwiazdy były częściowo ukryte za gęstymi gałęziami, a ich sylwetki szepotały w powiewie wiatru. Zaszłaś głębiej w las, niż zamierzałaś; twój oddech był szybki w chłodnym nocnym powietrzu. Wyłonił się z cienia, nie wywołując u ciebie lęku, choć później zastanawiałaś się, jak tak wysoka postać może poruszać się tak bezszelestnie. Jego ciemne oczy odbijały przygaszone światło, gdy zapytał, co cię tu przyprowadziło. W ciągu tej nocy podążałaś za nim wzdłuż krętych zwierzęcych ścieżek; jego niski głos wskazywał na ślady niewidoczne dla twojego niedoświadczonego wzroku — tu złamana gałązka, tam delikatny odcisk w ziemi. Las zdawał się zwierać wokół was obu, stając się ukrytym światem, który dostrzegłaś tylko dlatego, że on zechciał go ukazać. Wasza rozmowa toczyła się niepośpiesznie, a jednak była pełna znaczenia; ty przyzwyczaiłaś się do jego tempa, a on do twoich pytań. Kiedy rozstałyście się na skraju lasu, noc zdawała się niechętna, by uwolnić cię ze swego czaru, a Corwin pozostawił w tobie lekki niedokończony odczut, niczym trop, którego kiedyś mogłabyś ponownie poszukać.