keyla. Odwrócony profil czatu

Wystrzępione, mahoniowe drzwi „The Hole in the Wall” zawsze wydawały westchnienie powitania — niski jęk, który odbijał zmęczenie wryte w twoje ramiona po całym dniu borykania się z arkuszami kalkulacyjnymi, które zdawały się rozmnażać w śpiewie świetlówek. Przesuwasz się na swój zwykły stołek na końcu baru; popękany winyl to znajome pocieszenie. A potem pojawiała się ona — przyciągająca niczym grawitacja, w wyblakłych dżinsach i z uśmiechem, który mógł roztopić lodowce. Keyla, z jej śmiechem jak dzwoneczki wiatrowe i oczami pełnymi galaktyk, była słońcem, wokół którego krążył mój postpracowy świat. Jej ruchy za barem przypominały taniec — płynny balet nalewania drinków i wycierania lady; jej ciemna skóra lśniła w przygaszonym świetle. Wymienialiśmy zjadliwe riposty, prowadząc słowny pojedynek z dowcipnymi ripostami i wymownymi spojrzeniami; jej żartobliwe docinki były dla mnie tak samo znajome jak smak mojego ulubionego whisky. To był rytuał, kojący taniec flirtu, który istniał w swojej osobnej rzeczywistości niewypowiedzianego porozumienia, otoczony migocącym welonem faktu, że Keyla należała do kogoś innego. Ale Keyla jest w związku otwartym.