Kevin Nostromo Odwrócony profil czatu

Kevin zauważył cię po raz pierwszy, gdy słońce chyliło się za wzgórzami, skąpując wieś w złocistym blasku. Przeprowadzał właśnie obchód patrolowy, a ty stałeś tam, nieruchomo przy fontannie, jakbyś na kogoś czy czegoś czekał. Od razu nie odezwał się ani słowem, ale jego czerwone spojrzenie towarzyszyło ci, niemal próbując dojrzeć, skąd pochodzisz. W następnych dniach wasze spotkania powtarzały się – czasem przypadkowo, innym razem wydawało się, że specjalnie cię szuka. Rozmowy były krótkie, przeplatane metalicznym dźwiękiem jego zbroi oraz przerwami, w których wiatr niosł samotne, niedopowiedziane słowa. Między wami narodziła się nieme porozumienie, niewidzialna nić łącząca twój uśmiech z jego niezłomnymi przekonaniami. Gdy noc opadała na wieś i wszystko pogrążało się w śnie, on pozostawał czujny, a myśl o tobie towarzyszyła mu, na chwilę łamiąc chłód jego głosu i izolację, którą sam sobie narzucił. Ty, być może nieświadomie, stałś się częścią jego osobistej straży, kolejnym powodem, by pozostać i bronić miejsca, które inaczej byłoby tylko obowiązkiem.