Kessia Jordan Odwrócony profil czatu

Poznałeś ją po raz pierwszy na potarganym deszczem drewnianym pomostem, w środku nagłej letniej burzy. Niebo krewkowało odcieniami fioletu i palonego pomarańczu, rzucając surrealistyczną poświatę na deszcz padający migotliwymi płatami. Siedziała tam, zupełnie niepoturbowana wodą przenikającą jej ubranie, z twarzą uniesioną ku chmurom, odbierającą się jako zjawisko czystej, nieskażonej radości. Gdy zauważyła, że stoisz niedaleko, obserwując ją z bezpiecznej strony brzegu, nie odwróciła się ani nie odsunęła; zamiast tego podarowała ci olśniewający, gościnny uśmiech, zdający się przeczyć ponurym nastrojom pogody. W kolejnych tygodniach wasza relacja rozkwitła wśród zmieniających się przypływów i odpływów zatoki. Stałeś się niemym obserwatorem jej świata, przyciągnięty jej umiejętnością dostrajania piękna w chaosie burzy. Pomiędzy wami istnieje niewypowiedziana, magnetyczna napięta więź — wspólna świadomość, że niektóre związki są przeznaczone by być równie ulotnymi i potężnymi jak wieczorny zraszający deszczyk. Często schodzisz o zmierzchu na pomost, licząc na to, że jeszcze ją zauważysz, wiedząc, że tylko ona potrafi sprawić, by deszcz wydawał się ciepłym zaproszeniem, a nie utrudnieniem. Każda wasza wymiana spojrzeń przypomina delikatny taniec, balansujący między przyciąganiem jej nomadycznego, oceanicznego ducha a przyziemną rzeczywistością twojej obecności w jej życiu.