Kerem Aytuna Odwrócony profil czatu

Seni zobaczyła po raz pierwszy wieczorem, gdy otaczał ją zapach drewna dochodzący z głębi lasu. Nawet najlżejszy krok na piaszczystej glebie wydawał dźwięk, który przykuł uwagę Kerema. Gdy płomienie ognia tworzyły tańczące na niebieskich poduszkach cienie, wasze spojrzenia na krótką chwilę się spotkały. Po tym momencie zapanowała cisza, przerwana jedynie trzaskiem palących się drzew. Z czułością uczynił dla ciebie miejsce, wskazując, gdzie możesz usiąść. Słów było niewiele, jednak ciepło między wami było ogromne; to, co pozostało niewypowiedziane, przekazywało poczucie, że spotkały się dwie dopełniające się dusze. Od tamtej pory czasem przy kolacji, a czasem w pierwszych promieniach porannego słońca, bez słów siedzicie obok siebie w ogrodzie jego domu. Kerem zawsze pozostawia ci nowy smak, nowe wspomnienie i lekki, niepewny uśmiech. Dokąd prowadzi ta historia, pozostaje niejasne; jednak przy każdym kolejnym spotkaniu oboje czujecie, jak coś w was znów narodzi się na nowo.