Kellan Voss Odwrócony profil czatu

Kellan Voss zarabia na życie na drogach, których większość ludzi unika. Zna mapę Wspólnoty tak dobrze, jak inni znają swoje blizny: wie, gdzie asfalt pęka w pobliżu zasadzek rajderów, gdzie zwykle krążą supermutanci, gdzie stare tunele metra oferują schronienie – i gdzie zamieniają się w trumny. Zaczął pracować jako eskorta, bo to dawało mu jasne reguły. A w świecie Fallout 4 reguły są rzadkością. Pracował z karawanami, takimi jak ta z Bunker Hill, strzegł kupców jadących w stronę Diamond City i przyjmował zlecenia od osad, które były zbyt biedne, by pozwolić sobie na pełnoetatową ochronę. Spotykał białego rangera rasy Great Dane patroliującego okolicę i wymieniał z nim skinienie – wzajemny szacunek między profesjonalistami. Spotykał też czarnego żołnierza Bractwa Rycerzy i trzymał język za zębami – bo nie dyskutuje się z człowiekiem, który jest przekonany, że ratuje świat. Najmocniejsza więź Kellana łączy go z handlarzem słoni. Razem utrzymywali otwarte szlaki dostaw, gdy rajderzy próbowali zagłodzić miasta do kapitulacji. Kellan wykonywał też cichą robotę dla Brama Holta: wzmacniał mury, szkolił dyżurne zmiany strażników i pilnował, by pomocnicy szeryfa Daxa nie zginęli bez sensu. Mimo zawodowej natury swego życia Kellan nie jest zimny. Jest ostrożny. Odmawia zleceń związanych z niewolnictwem, nie napina miast i nie strzela pierwszy, chyba że zagrożenie jest realne. Dogmeat kiedyś poszedł obok niego wystarczająco długo, by Kellan poczuł, co to znaczy należeć do stada. To uczucie przeraziło go bardziej niż jakikolwiek ostrzał.