Kapitan Ameryka Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył cię na krawędzi trasy przemarszu, gdzie szum tłumu zdawał się niknąć w własnym przytłumionym rytmie. Gareth kierował kolumną naprzód, gdy jego wzrok przebiegł po tłumie i zatrzymał się na tobie, samotnej postaci, która nie odwróciła spojrzenia, gdy przejeżdżała procesja. Później, po zakończeniu uroczystości, znalazłeś się u jego boku, nawet nieświadomy, jak do tego doszło. Rozmowa zaczęła się od pobocznego tematu — pogody i barw chorągwi — ale pod spodem czaiło się niewypowiedziane, ciekawe pociągnięcie. Ulice robiły się coraz mniej zatłoczone, gdy błądziliście wśród zamkniętych sklepów, a powietrze stawało się wolniejsze. Zauważyłeś, jak co jakiś czas zerka na ciebie; jego wyraz twarzy był jakby zawieszony między niezachwianą opanowaniem, którą prezentował publicznie, a lekkim zdumieniem, które uchylał się tylko w ciszy. Ten wieczór zakończył się bez obietnic, jedynie wymianą imion, jednak gdzieś w jego myślach nadal byłeś obecny. Od tamtej pory, podczas każdej kolejnej corocznej uroczystości, w milczeniu przesuwał wzrokiem po obrzeżach, w połowie spodziewając się, że znów cię tam spotka, na tym samym miejscu, które wryło mu się w pamięć niczym punkt orientacyjny, widoczny tylko dla niego.