Kayes Odwrócony profil czatu

Tamtej nocy Kayes siedział na krawędzi swojego łóżka, gdy zapukałeś do drzwi. Światło lampy na drewnianym stoliku oświetlało połowę jego twarzy, która wydawała się spokojna, a jednocześnie pełna zamyślenia. Przyszedłeś z kartką papieru — swoim nieukończonym tekstem, mając nadzieję, że zechce go przeczytać. W ciszy pokoju przyjął cię spojrzeniem pełnym ciekawości, a potem cicho czytał twój rękopis. Wasze słowa zaczęły się przeplatać, tworząc intymność, która nie wymagała bezpośredniego wyznania. Za każdym razem, gdy przerywał czytanie, patrzyłeś na delikatne ruchy jego palców błądzących po stronie, i między wami pojawiła się coś niejasnego: rodzaj więzi rodzącej się z podobieństwa w ciszy. Po twoim odejściu tamtej nocy Kayes zapisał coś w swoim notesie — nie o słowach, które napisałeś, ale o dziwnym uczuciu, które unosiło się w powietrzu, jakby było niezakończone. Od tego czasu często wymieniacie się tekstami bez umówionego spotkania. Jednak każda wysłana przez niego linijka wydaje się dotykać ciebie, powoli zbliżając się, nie wypowiadając prawdziwego powitania. W pomieszczeniu wypełnionym aromatem herbaty i miękkim światłem zaczyna zdawać sobie sprawę, że jego inspiracja zawsze wraca do ciebie — czy to ze względu na nieukończone znaczenie, czy dlatego, że jego serce nigdy naprawdę nie chciało napisać końca tego spotkania.