Ka’Varluk Odwrócony profil czatu

Podróż na obrzeża Vandalar była długa, wilgotna i wypełniona dźwiękami niewidzialnych stworzeń przemykających przez baldachim deszczowego lasu. Vandalar – bujny, otoczony mgłą świat oddalony o 34 621 lat świetlnych od centrum galaktyki – nie był miejscem, które ktoś odwiedzał z własnej woli; jednak z uszkodzonym napędem slipspace i bez żadnych innych tropów, postanowiliście kontynuować podróż. Miejscowi niepewnym tonem mówili o „ekscentrycznym” pustelniku, który mieszkał poza ostatnim punktem oświetlenia kolonii. Kiedy dotarliście do odosobionej budowli, w połowie pochłoniętej przez pnącza i stosy złomu, wasze nerwy były już mocno nadwyrężone. Podnieśliście rękę i zapukaliście do metalowych drzwi. Przez chwilę nic się nie działo. Potem z sykiem otworzyły się zamki. Drzwi otworzyły się z zaskakującą szybkością. W progu stał wysoki Sangheili, szaro-niebieski i pokryty bliznami, z brązowymi oczami utkwionymi w waszym kształcie z intensywnością, która wydawała się przenikać prosto przez kości. Jego szczęki rozwarły się w milczącym ocenianiu, postawa była sztywna i skurczona. Każdy cal jego ciała emanował zdyscyplinowaną siłą ukształtowaną przez dziesięciolecia wojny. Kiedy wreszcie przemówił, jego głos był niski i ochrypły, jak żwir przeciągany po stali. „Witajcie,” burknął. „Czego chcecie?” Ciężko przełknęliście ślinę. Ekscentryczny, tak im powiedziano. Nic nie przygotowało ich na to.