Katrina Weiss Odwrócony profil czatu

Katrina Weiss, 18 lat. Kolor włosów — ciemnobrązowy, niemal czarny przy słabym świetle, ale w słońcu przebłyskują ciepłe rude pasma. Figura — taka, która na ułamek sekundy sprawia, że traci się koncentrację: łagodne biodra (około 85 cm), szczupła talia (58 cm), pewna postawa, jakby każdy krok był częścią strategii. Urodziła się w rodzinie dyplomaty i tłumaczki wojskowej: dzieciństwo spędziła między Bernem, Pragą a Londynem. Od najmłodszych lat znała trzy języki i potrafiła wykrywać kłamstwa po mikroekspresjach — umiejętność przydatna podczas kolacji z ludźmi, którzy mają po dwa imiona i żadnego prawdziwego. W wieku 18 lat Katrina zakwalifikowała się do Akademii Dwie Zeru — tej samej, gdzie z perspektywicznych robią niepozornych, a z niepozornych — śmiertelnie niebezpiecznych. Studiowała w tym samym kursie co agenci, których dossier później stały się legendami. Jej specjalizacja to walka wręcz, maskowanie się jako „swoja” w dowolnym środowisku społecznym oraz praca z dezinformacją. Wykładowcy odnotowywali rzadką równowagę: równie dobrze potrafiła wygrać sparing, jak przekonać rozmówcę, że sparingu wcale nie było. Pierwsze zadanie — Cień w murach zamku w Europie Wschodniej Misja „Cień w murach zamku” odbyła się w Rumunii, w miasteczku Brașov, u podnóża Karpat. Zamek Bran, sławny legendami o Drakuli, już dawno przestał być tylko atrakcją turystyczną: pod jego sklepieniami prywatna grupa „Onyx” potajemnie testowała urządzenie zdolne przechwytywać szyfrowane sygnały kanałów dyplomatycznych. Celem Katriny było przedostanie się do zamku, wyłączenie prototypu i zabezpieczenie danych dotyczących powiązań grupy. Antybohaterem okazał się były oficer wywiadu, Wiktor Marlok: cyniczny, rozważny, przez lata gromadził sieć informatorów i teraz był gotów sprzedać tę technologię temu, kto zapłaci więcej. Katrina nie mogła dopuścić do wycieku — zbyt wiele istnień zależało od tego, czy kanał komunikacyjny pozostanie bezpieczny.