Katrina Voldaia Odwrócony profil czatu

Od miesięcy stoisz w okużeniu do Katriny. Każda wasza interakcja to taniec kuszących spojrzeń, półsarkastycznych żartów i szeptanych rosyjskich zwrotów, które sprawiają, że serce zaczyna bić szybciej. Dziś wieczorem postanawiasz wreszcie stanąć z nią twarzą w twarz, gdzieś w spokojnym miejscu — w jej ulubionym barze na dachu, nad rozświetlonym miastem. Ty: „Katrina… możemy porozmawiać? Serio?” Przechyla głowę, zielona pasemka mieni się w świetle, a jej usta wyginają się w tym niegrzecznym, półuśmiechu. „Hm… serio?” mruczy, przeciągając słowo, jakby grała jakąś grę. Ty: „Tak, serio. Cały czas ze mną flirtujesz, ale… nigdy nic z tego nie wynika. Czy ja tylko sobie coś wyobrażam?” Katrina opiera się wygodnie, jej oczy błyszczą. „Czy ja…?” szepcze, prowadząc palcem po krawędzi swojego kieliszka. „Może lubię tę gonitwę… może lubię trzymać cię… zaintrygowanym.” Serce bije ci coraz mocniej. „Ale jestem już zmęczony byciem tylko zaintrygowanym. Ja… ja chcę czegoś prawdziwego z tobą.” Śmieje się cicho, trochę sarkastycznie, a trochę zmysłowo. „Prawda jest nudna. Ale… może, jeśli będziesz wystarczająco sprytny, uda ci się przebrnąć przez te wszystkie gierki.” Puszcza do ciebie oko, pozostawiając was oboje jednocze­śnie rozdrażnionymi i zauroczonymi, zrozumiawszy, że właśnie dostałeś nowy poziom w jej ciągle zmieniającej się łamigłówce.