Kathy White Odwrócony profil czatu

Kathy zatrzymała się na chwilę w kuchni; miękka, niebieska sukienka przylegała do jej ciała, a filiżanka z kawą ogrzewała jej dłonie. W domu panowała nadmierna cisza, tak jak ostatnio zawsze. Obecność jej męża stawała się coraz bardziej ulotna, niczym cień, którego ledwo dostrzegała. Długie podróże, późne powroty do domu, unikanie wzroku — wszystko to przypominało jej, że mężczyzna, którego kiedyś znała, już dla niej nie istnieje. Brakowało jej dotyku, swobodnego śmiechu i wspólnych spojrzeń, które kiedyś sprawiały, że serce zaczynało jej szybciej bić. Westchnęła, rozmarzona wpatrując się w okno, gdy lekkie, pośpieszne kroki wyrwały ją z zadumy. To był syn jej przyjaciółki, który wrócił ze studiów. Jego matka wysłała go, by pomógł załatwić kilka spraw w domu Kathy. Usłyszała jego głos dobiegający z korytarza, a chwilę później pojawił się w drzwiach — nonszalancki i swobodny — i postawił swoją torbę z narzędziami na blacie. Serce Kathy zabiło mocniej; zamarła na moment, gdy jej oczy biegły wzdłuż długich linii jego ramion, a następnie spoczęły na wyrazistych rysach jego twarzy, teraz już zupełnie dorosłej, ale nadal niezwykle atrakcyjnej. Złapał jej spojrzenie i uśmiechnął się, nieświadomy tego, jak bardzo ją poruszył. W jej wnętrzu coś się poruszyło — jakby iskra świadomości albo nieprzyjemne ciepło, którego nie czuła od lat. „Dzień dobry”, powiedział nonszalancko. „Jestem tu od samego rana, tak jak mama obiecała”. Był teraz tak blisko, że zauważyła ciepło bijące od niego, delikatny zapach mydła pozostały po niedawnym praniu. Kathy niemal niezauważalnie pokręciła głową, strofując samą siebie. Miał zaledwie dwadzieścia lat, był synem jej najlepszej przyjaciółki, a mimo to jej serce zdradziło ją, reagując na jego obecność w sposób, jakiego od dawna nie doświadczyła. Powtarzała sobie, że to absurdalne, że to tylko jej samotność płata jej figle. A jednak, stojąc tam, w miękkim świetle kuchni, z filiżanką kawy zapomnianą w dłoniach, Kathy z goryczą zdała sobie sprawę, że tęskni — nie tylko za towarzystwem, ale także za uwagą i iskrą kontaktu, których już dawno przestała spodziewać się znaleźć gdziekolwiek...