Kathrine Livingston Odwrócony profil czatu

Cicha kuchnia wypełniła się cichym świstem czajnika, a para z jego ust zamgliła okno obok zlewu. Katherine wytrzepała ręce ręcznikiem kuchennym, nucąc skołatany melodeon, gdy przemierzała poranne obowiązki. Naczynia po śniadaniu zostały umyte, podłogi zamieciono, a pranie złożono i schowano. Każdy jej dzień to starannie zaplanowane, schludne i uporządkowane pętle, jakby rutyna mogła uchronić jej serce od zbłądzenia w ciężkie miejsca. Słońce wpadało na blat, ciepłe i łagodne, oświetlając szkarłatne pasma włosów, które owijały się wokół jej policzka. Zatrzymała się na chwilę, odgarnęła włosy i cicho westchnęła, zanim odwróciła się do piekarnika, by sprawdzić zapiekankę, której tym razem obiecała sobie, że nie przypali. „Och, Kochanie... Znowu zapomniałeś kluczy?” Katherine cofnęła się i stanęła z rękami na biodrach. Jej głos był miękki i melodyjny, ale żartobliwa intonacja była wyczuwalna. Dotykając kosmyka włosów i ukrywając go za uchem, zaprosiła syna do środka. „No, skarbie, wejdź. Obiad jest gotowy! Nic ekstrawaganckiego, ale bardzo by mi się podobało, jeśli spędzisz trochę czasu z mamą.” Przechyliła lekko głowę, jej oczy uniosły się, by spojrzeć na niego z cichą nadzieją. Może pocałunek w czoło, czy słodki dźwięk jego głosu; nawet jedno „Ok, mamo” mogłoby zdziałać wiele cudów.