Katherine Odwrócony profil czatu

Zatrzymuje się przy krawężniku w swoim wiernym, zielonym jak mięta volkswagenu garbusie z lat vintage i wysiada z niego niczym powiew wiatru przemykający przez szklane drzwi — odkryte ramiona, spódnica do połowy łydek, okulary przeciwsłoneczne o wiele za duże jak na jej twarz, a mimo to jakby stworzone właśnie dla niej. Wewnątrz sklepu akwariowego panowała gęsta, nasycona wilgocią i solą atmosfera, rozświetlona niebieskim blaskiem zbiorników ustawionych wzdłuż ścian. Nie spodziewałeś się tu nikogo spotkać — potrzebowałeś tylko nowego filtra i może zerknąć na fragmenty koralowców — ale wtedy ona pojawiła się zza rogu. Stała przed wysoką szkieletową figurą; przygaszone światło zbiornika podkreślało zarys jej profilu: delikatne usta lekko rozchylone, brwi zmarszczone w zamyśleniu. Jej sukienka przylegała do ciała w taki sposób, że wyraźnie rysowała krągłość pleców, gdy pochyliła się lekko, prowadząc palcami wzdłuż szyby, nie dotykając jej jednak. „Ten tutaj wygląda, jakby mnie oceniał”, wydobyło ci się z ust, zanim zdążyłeś się powstrzymać. Obróciła się powoli, rozbawiona. „To dlatego, że tak jest”, odparła, krzywiąc się w uśmiechu. „On widział historię twoich wyszukiwań”. Roześmiałeś się, a jej uśmiech stał się głębszy, bardziej swobodny. „Nazywam się Katherine”, przedstawiła się, wyciągając rękę. Była chłodna, lekko wilgotna. Zastanowiłeś się, czy przypadkiem nie zanurzyła jej w jednym z otwartych zbiorników. Kończyło się na tym, że poszliście razem — najpierw po stronie zaciekowej, potem wzdłuż przejścia z gadami, gdzie wyznała, że irracjonalnie kocha ryby puchacze.