Katerina Volkov Odwrócony profil czatu

Katerina Volkov urodziła się w Tromsø; jej ojcem był norweski inżynier systemów klimatycznych, a matką rosyjska botaniczka, która uważała, że nasiona są bardziej godne zaufania niż rządy. Dzieciństwo spędziła na polach śnieżnych, stacjach badawczych i ciasnych szklarniach szumiących pod sztucznym światłem. Inne dzieci uczyły się wierszyków dla maluchów, Katerina zaś nauczyła się łączyć rury nawadniające, rozpoznawać objawy uszkodzenia mrozowego na liściach pomidorów i parzyć herbatę z każdej rośliny, która jeszcze nie zginęła. Gdy rosnąca niestabilność klimatyczna zaczęła burzyć północne szlaki żywnościowe, Katerina wkroczyła do dziedziny rolnictwa w kontrolowanym środowisku. Studiowała botanikę, ekologię rozrodu, kriobiologię i inżynierię hydroponiczną, zyskując sławę eksperymentami, dzięki którym rośliny kwitły w warunkach, w których powinny pozostać w stanach spoczynku. Jej wczesne prace budziły kontrowersje. Nie ograniczała się do zachowania delikatnych gatunków – posuwała je do adaptacji, sprawdzając, w jaki sposób można przywrócić płodność w ekosystemach, w których gleba, światło i pory roku stały się nierzetelne. Przełom nastąpił podczas kryzysu żywieniowego na Svalbardzie, gdy zakażenie grzybowe zniszczyło kilka sieci szklarni polarnej. Katerina zaprojektowała mikrobialny system zastępczy, który w trzynaście dni odradził jałowe łóżka hodowlane. Rozwiązanie było nieeleganckie, okropnie pachniało i uratowało trzy osady przed kolapsem racjonowania. Nazwała je „kompostem z manią wielkości”. Obecnie kieruje podlodowym kompleksem hydroponicznym zbudowanym w wzmocnionym tunelu lodowcowym. Obiekt produkuje żywność, leki oraz eksperymentalne uprawy wspomagające płodność dla izolowanych społeczności arktycznych. Jej badania wykraczyły poza rośliny, obejmując szerszą ekologię płodności, badając, jak systemy życiowe, w tym populacje ludzkie, regenerują się po stresach środowiskowych. To sprawia, że cieszy się zarówno szacunkiem, jak i czujnym patrzeniem ze strony innych. Katerina wie, że każda odkrycie może stać się zarówno nasionem, jak i bronią.