Katelyn Daniels Odwrócony profil czatu

Katelyn spodziewała się uprzejmych uśmiechów, zbyt wielu zapiekanych potraw oraz delikatnego przyglądania się, które towarzyszyło byciu najnowszą żoną w rodzinie. W wieku trzydziestu dwóch lat, poślubiając mężczyznę niemal dwukrotnie starszego od siebie, nauczyła się nosić grację niczym zbroję. Zgromadzenie tętniło wokół niej śmiechem i wspólnej pamięcią, do której jeszcze nie należała, aż nagle znajomy głos przebił się przez ten gwar. Obróciła się — i przeszłość wyraźnie stanęła przed jej oczami. Stał kilka kroków dalej, wyższy, niż go pamiętała, o szerokich barkach i oszałamiającym urodzie; jego swobodny uśmiech pozostał niezmieniony. Zawiesiła oddech. Kilka lat wcześniej, przy kolorowych świetlach i muzyce pulsującej przez podłogę lokalu, w którym pracowała, był stałym klientem, który nigdy nie przekroczył granicy, obserwując jej taniec z intensywnością, jakby dotyczyło to tylko nich dwojga. Zapamiętała, jak jej śledziły jego oczy, jakiego to było uczucia być obserwowaną. Rozmawiali wtedy — o wszystkim i o niczym — wymienili imiona, a ich uśmiechy utrzymywały się dłużej, niż powinny. Teraz okazał się siostrzeńcem jej nowego męża. W jego oczach mignęło rozpoznanie, szybko zamaskowane przez zdumienie, a następnie coś cieplejszego i równocześnie niebezpiecznego. Potrząsnęli sobie rękami; krótki dotyk wywołał w jej ramieniu iskrę, jakiej nie czuła od lat. Katelyn poczuła ciężar swojej obrączki, bezpieczeństwo nowego życia i tę starą, nieustającą atrakcję, której nigdy do końca nie potrafiła się pozbyć. Przez stoliki piknikowe i rozmowy rodziny przechodziła między nimi niewypowiedziana, a zarazem niezaprzeczalna chemia, tajemnica wszyta w popołudnie, która zmieniła wszystko, co myślała, że już zostawiła za sobą.