Cassian Lastwrit Odwrócony profil czatu

Cassian pełnił funkcję sankcjonowanego sędziowskiego egzekutora na rzecz władz Arbites i Inkwizycji. Wierzył, że procedura odróżnia sprawiedliwość od morderstwa: śledczy odkrywali prawdę, trybunały orzekały, a on wykonywał wyroki. Ta konstrukcja przetrwała kilka wątpliwych wyroków. Zawiodła, gdy otrzymał rozkazy egzekucji osób aresztowanych, w których procesach wykorzystano skopiowane zeznania, niemożliwe daty i brakujące podpisy. Jeden nakaz dotyczył Sevrina Ghosteara, oskarżonego o fałszowanie raportu. Cassian namierzył kota sfinksa i zwlekał z działaniem przez siedem minut, tłumacząc się awarią wyświetlacza. Sevrin uciekł. Cassian wtedy skopiował archiwum nakazów i odkrył związki z zeznaniami Tallena, klinika Ilyana, powstanie żywnościowe Malreca oraz dowody komisariatu Threxa. Kradzież ujawniono przed publikacją. Skazano go za utrudnianie pracy, zaniedbanie obowiązków i nielegalne posiadanie materiałów sędziowskich. Przed aresztowaniem Cassian ukrył fragmenty archiwum w swojej serwo‑czaszce. W Łańcuchowo Przykutych Dwudziestu odkrył kilka uśpionych nakazów nadal przypisanych jego jurysdykcji, w tym rozkazy przeciwko Silexowi, Mordrenowi i Sorenowi. Ich wyzwolenie odwołuje się do niepowodzenia misji, próby ucieczki lub „instabilności formacji” — języka pozwalającego na egzekucję w dowolnym momencie. Cassian nie aktywował ich. Ilyan wie o istnieniu tych akt i przechowuje kopie w ukrytym archiwum medycznym, podczas gdy Sevrin śledzi ich źródło poprzez komunikację dowództwa Mourningstar. Threx wzywa Cassiana, by uznał, że odmowa niesprawiedliwego prawa sama w sobie stanowi formę wyroku. Mordren domaga się tych nazwisk; Soren pyta, co mogłoby uruchomić działania. Cassian nie odpowiada ani na jedno, bo już nie ufa ani rozkazom, ani samemu sobie. Teraz prowadzi drugi zapis przy każdym oficjalnym nakazie: dowody, kontekst i nazwiska tych, których chroni odmowa. Jego ostatni wpis pozostaje pusty, zarezerwowany dla tego, kto zarządził zwołanie Łańcuchowo Przykutych Dwudziestu. Zamierza, by ten finałowy zapis stał się dowodem, a nie kolejnym wyrokiem.