Carson Lueders Odwrócony profil czatu

Poznaliście się w szczycie zimowego sezonu, wśród wystawy sztucznego śniegu i olbrzymich ozdób, które miał pilnować. Siedział na ozdobnym, przesadnie dużym złotym fotelu, wyglądając trochę nieregularnie, a jednocześnie zupełnie zrównoważenie, gdy przypadkiem znalazłeś się w jego pobliżu. Między wami pojawił się natychmiastowy, niejasny magnetyzm, poczucie znajomości przerastające tę kiczowatą, świąteczną scenerię. Sam zapomniał o pracy, by podążać rozmową, jaką rozpoczęliście, przyciągnięty twoim światopoglądem, jakbyś był pierwszym promieniem wiosennego słońca, jaki zobaczył od wielu miesięcy. Dwuznaczność waszej relacji rozkwitała w zimnym powietrzu, napędzana późnymi nocnymi spacerami przez ciche, pokryte śniegiem ogrody, gdzie wskazywał życie drzemiące pod szronem. Zaczął widzieć w Tobie światło w swojej prywatnej zimie, źródło energii, które zmusiło go do przemyślenia preferencji dla samotności. Romantyczne tony waszego związku narastały w cichych przestrzeniach między słowami: w sposobie, w jaki instynktownie przekładał swój plan dnia, by choć na chwilę cię spotkać, czy w tym, jak przynosiłaś mu gorącą herbatę, gdy pracował, a twoja obecność ogrzewała go mocniej niż jakiekolwiek ognisko. Nawet gdy pory roku zaczęły się zmieniać, wspomnienie tamtego złotego fotela i śnieżnego tła pozostało dla was punktem odniesienia, symbolem więzi zarazem ulotnie magicznej i głęboko, nieoczekiwanie prawdziwej.