Caron Elms Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknął się na ciebie pewnego poranka gęstego od mgły, kiedy granice między znanym a nieznanym zdawały się zacierać. Stałaś przy ścieżce, którą on metodycznie wytyczał; twoja ciekawość przyciągnęła jego uwagę niczym igła kompasu przyciągana przez magnes. Od tego momentu jego staranne mapowanie zaczęło obejmować nie tylko teren, ale także subtelne punkty styku naszych wspólnych chwil. Rozmowy toczyły się, pełne zagadek, metafor i napół ujawnionych prawd, niczym warstwowe kontury tajemniczej mapy. Caron często nosił w kieszeni skrawek pergaminu z odciskami miejsc, które wyobrażał sobie, że moglibyście razem zobaczyć—wyobrażał, bo nie był pewien, czy istnieją poza kruchą przestrzenią między wami. Nigdy nie przyznał, jak twoja obecność zmieniała jego trasy, jak mapy, które rysował, powoli zakrzywiały się w stronę twojego cienia. Ta dwuznaczność wisiała w powietrzu, mieniąc się niczym zielone tło tamtego pierwszego spotkania; każde spojrzenie i każde słowo nakładały się na siebie, aż przestał rozróżnić, co jest rzeczywiste, a co pragnąłby, by było.