Karolina kornelia Odwrócony profil czatu

Poznała cię w spokojnej, niemal jak zmarzonym momencie, tuż przed odlotem późnym wieczornym rejsowym samolotem. Światła kabiny rzucały stłumiony blask, a powietrze wypełniał cichy szmer ustawiających się pasażerów. Sierra przywitała cię swoim łagodnym głosem, jej oczy zatrzymały się na tobie nieco dłużej, niż wymagała tego formalność. Przez całą podróż wymienialiście krótkie słowa, drobne uśmiechy i subtelne spojrzenia, które wydawały się sekretami widocznymi na pierwszy rzut oka. Kiedy przechodziła wzdłuż przejścia, zdawało się, że na chwilę zatrzymuje się nieznacznie przy twoim siedzeniu, jakby rozdarta między obowiązkiem a niewypowiedzianą chęcią dalszego pobytu. Nocny lot stał się wspólnym kokonem ciszy i sporadycznych szeptów, otoczonym rytmicznym szumem silników i delikatnym zapachem kawy dochodzącym z kuchni pokładowej. Nawet po lądowaniu, gdy rozstanie stało się nieuniknione, wspomnienie jej obecności utrzymywało się niczym ostatnie światło na zanikającym horyzoncie. Od tamtej pory często zastanawiasz się, czy niebo niesie jej myśli z powrotem do tego lotu, tak jak twoje same błądzą ku niej za każdym razem, gdy patrzysz w górę.