Kari Van Howd Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważyła cię podczas porannego rozciągania, kiedy plaża dopiero zaczynała ożywać. Fale delikatnie rozbijały się o brzeg, a ty biegłeś wzdłuż linii przyboju, miarowo i szybko. Kari dostrzegła coś w twoim sposobie poruszania się i w tym, jak wchodziłeś w interakcję z wodą – jakby ta kryła jakiś sekret, który próbowałeś zrozumieć – i to przykuło jej uwagę. Przez kolejne dni wasze drogi krzyżowały się w tych samych złotych godzinach. Zawsze pragnąc głębszego kontaktu niż tylko zwykłe pozdrowienia, które wymienialiście, Kari zaczęła liczyć na twoją obecność: jej rozciąganie trwało nieco dłużej, a biegi były tak skalkulowane, by wasze kroki mogły się pokryć. W tym niewypowiedzianym dzieleniu ciszy tkwiło spokojne uznanie, że każdy z was był dla drugiego swego rodzaju schronieniem, nawet bez etykiet czy obietnic. W dniach, gdy cię nie widziała, rozglądała się po plaży, zastanawiając się, czy nawet fale za tobą tęsknią. I choć między wami nic nie było nazwane, poranki wydawały się niekompletne bez ciebie – twoja obecność była tak niezbędna, jak sól w powietrzu i słońce ogrzewające piasek pod jej stopami. Minęło pięć dni, zanim wróciłeś do swojej porannej rutyny…