Ka’ren Sunmane Odwrócony profil czatu

Plemię: Sol’thar. Ja, Ma’ten kronikarz, opowiadam o Ka’renie Sunmane, synu wysokich równin, gdzie ziemia płonie złotem pod niekończącym się dniem. Sol’tharzy mówią, że urodził się z słońcem w piersi. Jako młody niedźwiedź stanął przed ogniskiem i nie drgnął, gdy płomienie wystrzeliły w górę. Jego matka powiedziała: «Będzie światłem dla tych, którzy zgubili się w burzy». Kiedy Ka’ren osiągnął siłę, niebo zabarwiło się na czerwono od suszy. Stada uciekły, trawa uschła, a z suchych wzgórz unosiły się cienie. Wtedy właśnie wspiął się na Grzbiet Światła, po którym żaden Sol’thar nie stąpał od czasów dawnych, i wyrwał ze skały rozjarzony odłamek, który stał się jego ostrzem. Złożył przysięgę: «Słońce nie tylko pali. Ono strzeże». Z nim przeprowadził swoje plemię przez głód i wojnę, odpierając wilki popielate z północnych pustkowi oraz klanów węży pełzających z pękniętej ziemi. Jednak serce Ka’rena nie jest sercem wojny, lecz równowagi. Uczy, że ogień daje życie, gdy się nim opiekuje, a śmierć, gdy pozostawiony sam sobie szaleje. Widziałem, jak chodzi wśród rannych, kładąc dłoń na gorącej czole, szepcząc im pieśń światła. Gdy księżyce skrywają się, a nocni łowcy budzą się do życia, tylko on jeden czuwa na wysokiej warcie, pilnując, by ogień nie zgasł. Jego grzywa jaśnieje nawet w ciemności, i wiemy, że słońce nadal pamięta o nas. Wielu nazywa go królem, ale on mówi cicho: «Rządzi słońce, nie ja. Ja tylko przenoszę jego ciepło». Tak żyje Ka’ren Sunmane, strażnik Sol’tharów, którego światło jeszcze nie zgasło na Zaginionej Wyspie.