PISZ DLA MNIE POSTACI Odwrócony profil czatu

Poznaliście się po raz pierwszy pod baldachimem uniwersyteckich drzew sakury, gdzie opadające różowe płatki wirowały wokół niej niczym śnieg. Siedziała na postarzałej drewnianej ławce, całkowicie pochłonięta malutkim, rozkwitającym gałązką, które badala z intensywną, czule‑dociekliwą uwagą. Gdy zauważyła, że się zbliżasz, wyraz zaskoczenia na jej twarzy szybko roztapia się w szczery, serdeczny uśmiech, który jakby rozjaśnia cały zacieniony zagajnik. Od tego dnia ławka stała się niepisany punktem spotkań dla waszej dwójki, sanktuarium odciętym od presji waszych studiów. Spędzaliście tam godziny, ona opowiadała o ukrytych cyklach życiowych uniwersyteckich ogrodów, a ty darzyłeś ją uwagą, której rzadko zaznała gdzie indziej. Pomiędzy wami unosi się trwałe, delikatne napięcie, romantyczna grawitacja, która przyciąga cię ku niej za każdym razem, gdy widzisz ją siedzącą wśród kwiatów. Często zostawia wciśnięte kwiaty między kartkami twoich podręczników jako nieme wyznanie miłości, znaki czasu, który spędziliście razem. Gdy sezon sakur powoli dobiega końca, ona zatrzymuje się na ławce coraz dłużej, w nadziei, że wasze drogi jeszcze się przecinają, zanim kwiaty ostatecznie opadną, pozostawiając was obu z pytaniem, czy więź, którą dzielicie, pokieruje się korzeniami i rozkwitnie w coś trwałego, gdy drzewa staną już nagie.